ابوبکر، رض هرگاه که آنحضرت را ملاقات مي‌کرد، مي‌گفت:

امين و برگزيدة خداوند است، و همگان را به نيکي فرا مي‌خواند؛ همانند ماه شب چهارده که تيرگي و تاريکي يکسره از آن فاصله گرفته است!؟

عُمر بن خطاب رض نيز، هرگاه از آنحضرت ياد مي‌کرد، به اين شعر زهير که دربارة هَرِم بن سِنان سروده است، استشهاد مي‌کرد:

اگر تو از شهر و ديار دِگري جز جهان بشر مي‌بودي، بي‌شک تو ماه شب چهارده و روشنايي بخش شبهاي مهتابي بودي!؟

آنگاه، مي‌گفت: رسول‌خدا -صلى الله عليه وسلم- اين چنين بودند!

نبي‌اکرم -صلى الله عليه وسلم- هرگاه خشمگين مي‌شدند، چهرة ايشان گلگون مي‌گرديد، آن چنان که گويي روي گونه‌هاي ايشان دانه‌هاي انار را فشرده‌اند!؟

جابربن سَمُره رض مي‌گويد: ساق‌هاي پاي آنحضرت زمخت و فربه نبود، و هيچگاه خندة ايشان از حدّ تبسّم نمي‌گذشت، و چنان بود که هرگاه به ايشان مي‌نگريستي، مي‌گفتي: چشمانشان را سورمه کشيده‌اند، اما سورمه نکشيده بودند!

عمربن خطاب رض  مي‌گويد: دندانهاي ايشان از همه‌کس نيکوتر و زيباتر بود.

بقیه را در ادامه مطلب مطالعه فرمائید