بسم الله الرحمن الرحيم

بر هر مكلفي واجب است كه تقواي خدا را رعايت كند و در نجات خويش، خانواده و تمام مردم از عذاب خداوند بكوشد و هر شخص مكلفي بر آن مأمور است. اما اين امر مخصوص اهل ايمان است و انجام اين كار بزرگ بر آنها واجب مي باشد. زيرا آنها به الله ايمان آورده اند و آنچه را بر ايشان واجب است را شناخته اند؛ بنابراين اين دليل است بر اينكه اين كار بر آنها واجب است. الله تعالي مي فرمايد:*يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ*[1] «اي كساني كه ايمان آورده ايد خود و اهلتان را از آتش محفوظ داريد آتشي كه هيزم آن مردم و سنگ است.» پس بترسيد از هيزم آن، كه شما باشيد. سپس مي فرمايد:*عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ*[2] «معني آن اين است كه براستي ايشان آنچه را بدان امر شده اند را انجام مي دهند. آنها مانند اهل دنيا نيستند كه خيانت كنند و رشوه بگيرند و ممكن نيست آنچه را خداوند به آنها امر كرده ترك گويند بلكه آنچه را به آن از انداختن تو و ديگران به آن امر شده اند را انجام مي دهند.» پس بترس از اينكه پروردگار را در حالي ملاقات كني كه از تو غضبناك است زيرا در اين صورت آتش بر تو واجب مي گردد. به همين دليل بايد هميشه و بطور مداوم به اين امر توجه كني و صداقت و اخلاص داشته باشي. از خداوند بخواه كه تو را ياري كند و در زمان سختي و نارحتي تو را توفيق دهد و واجب است كه پيشواي صالحي براي خانواده ات باشي تا شتاب و تلاش تو را به سوي خير و همچنين ترس از گناه و دوري از آن را در تو ببينند تا در نيكي و ترك گناه به تو تأسي كنند. دنيا محل تلاش و كوشش، صبر، همكاري بر نيكي و تقوي و توصيه به حق و پايداري بر آن است. اما آخرت مكان جزاء و پاداش از آنچه از خير و شر انجام داده اي مي باشد. دنيا مكان عمل و توشه فراهم كردن است. براي اين است كه خداوند مي فرمايد:*وَالْعَصْرِ (1) إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ (2) إِلَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ*[3] «قسم به عصر. همانا انسانها در خسران مي باشند مگر كساني كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده اند و به حق و صبر توصيه مي كنند.» و مي فرمايد:*وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ*[4] «بر نيكي و تقوي همديگر را ياري رسانيد و در گناه و تعدي دستيار هم نباشيد.» و پيامبر _صلي الله عليه و سلم _ سه بار فرمودند:**الدِّينُ النَّصِيحَةُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ**[5] (دين نصيحت است. گفته شد: براي چه كسي اي رسول خدا: فرمودند: براي خدا، كتاب و رسولش و براي ائمه مسلمانان و تمام مردم.) از توصيه هاي حق، پند و اندرز، راستي و صبر مي باشد. تا پروردگارت را در حالي ملاقات كني كه صابر هستي و تلاش و زحمت خود را كشيده اي. الله جل و علا مي فرمايد:*وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ*[6] «و كساني كه در راه ما كوشيدند راههاي خويش را بر آنان مي نماييم و همانا خداوند با نيكوكاران است.» پس مجاهد صادق در راه خدا را خداوند خودش هدايت مي كند و ياري مي رساند و به راستي و درستي رهنمون مي گرداند. الله سبحانه مي فرمايد:*وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا* يعني كساني كه با نفسهايشان، دشمنان خدا، شيطان و شهوات جهاد مي كنند. و براي اين است كه خداوند در آيه ذكر شده جهاد را به صورت عام به كار برده تا تمام انواع جهاد در آن باشد. پس*وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا* يعني در راه خدا*لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ*

پس در اطاعت پروردگارت بكوش و با نفست بجنگ تا بر آن ثابت قدم گردي و كساني را كه زير دست تو هستند را نيز كمك كن تا آنان نيز به استقامت برسند و خداوند با توست*وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ*.

از خداوند مي خواهيم ما و تمام مسلمانان را از مجاهدين في سبيل الله قرار قرار دهد. و همچنين از او مي خواهيم كه همه ما را داعيان هدايت و ياران حق قرار دهد و در سختي ها ما را موفق گرداند و همچنين به سوي خير شتاب داشته باشيم و از تمام بدهيها خود را دور گردانيم كه براستي او سميع و قريب است. [7]

وصلي الله وسلم علي نبينا محمد وعلي آله و اصحابه.

تأليف: شيخ عبدالعزيز بن باز _ رحمه الله _

جملات كوتاه انگيزشي

    * با استعداد متوسط اما پشتكار متوسط به هر چه بخواهيد مي رسيد.

    * اگر در كارها جديت به خرج ندهيد بي استعدادترين افراد مصمم و با اراده از شما پيشي مي گيرند.

    * كارتان را آغاز كنيد توانايي انجامش به دنبال مي آيد.

    * خداوند به هر پرنده اي دانه اي مي دهد ولي آنرا داخل لانه اش قرار نمي دهد.

    * اثر كمرنگ ترين نوشته ها بيشتر از قويترين حافظه هاست.

    * مردان شجاع فرصت مي آفرينند و ترسوها و ضعيفان منتظر فرصت مي نشينند.

    * تغييرات غيراصولي هرج و مرج ايجاد مي كند و تغيير نكردن پوسيدگي است.

    * گوش شنوا زير بناي مهارتهاي ارتباطي است.

    * دشوارترين قدم همان قدم اول است.

    * هرگز چيزي تغيير نيافته اين ماييم كه عوض مي شويم.

    * براي شنا كردن در جهت مخالف رودخانه سختكوشي لازم است وگرنه هر ماهي مرده اي مي تواند در جهت آب شنا كند.

    * آن قدر شكست خوردن را تجربه كنيد تا شكست دادن را بياموزيد.

    * رمز سلامتي قرار دادن كمي هيجان به جاي آسايش است.

    * كتاب معلمي است كه بدون عصا و تازيانه ما را تربيت مي كند.

    * فردي كه به خود اطمينان دارد محتاج تعريف ديگران نيست.

    * آنچه هستيد بهتر شما را معرفي مي كند تا آنچه مي گوييد.

    * از فعاليتهاي بزرگ نهراسيد زيرا هر فعاليت بزرگي را مي توان به فعاليتهاي كوچكتر تقسيم كرد.

    * همواره به خاطر داشته باشيد آخرين كليد باقي مانده شايد بازگشاينده در قفل باشد.

دوستی چیست؟

دوستی چیست؟دوستی دیاری است ازمردم داری بخششها فداکاری هاپاکیها

زیبائیها آرامش وشادیها.

دوستی دنیای است که درآن ازکینه ها حسدها حسرت ها خشم هاستمگری ها آزارها تلیخیها نفرت وزشتی ها خبری نیست

دوستی چیست؟دوستی دستی است نوازشگر دستی که می نوازد می

پرورد دستی که می بخشد دستی که می آراید خانه دلها را دستی که می

سازداندیشه وآرامش را دستی که می کندریشه دشمنی هارا دستی که

پایان می دهد به جنگهاووحشی گریها

هشدار بهداشتي : تا آنجا كه توان و نفس داريد بخوريد كه بايد تا عيد ديگر يكسال صبركنيد !!البته به ياد  فقرا و مساكين و خصوصا همسايه ها باشيد .

همچنين به شتر ،گاو و گوسفندهاي كه قراره سرشان بريده شود تسليت عرض مي نماييم چكار كنيم ماهم ماموريم و معذوريم  ..

دعوت برای خداوند است نه برای شخص داعی و فامیلش .دعوت با شیوه حکمت و با در نظر گرفتن اوضاع و احوال مخاطبین و شرایطی که در آن بسر میبرند و مقدار مطالبی که در هر مرتبه برایشان بیان می دارد باید مراعات نموده که مبادا برای آنان سنگین و غیر قابل هضم بوده و توان دریافتش را نداشته باشند و شیوه ای که برای مخاطبه و گفتگو انتخاب می کنند باید مناسب بوده و در خطاب هم تنوع وجود داشته باشد و از تکرار مکررات و توضبح واضحات که ملال آور بوده و بی ثمر جدا بپرهیزد .حماسه بی جا و از کوره در رفتن و غیرت بیجا نشان دادن داعی را به استبداد واندارد که بدین وسیله از راه حکمت بدر رفته و منحرف می گردد بلکه با استمداد از موعظه حسنه و با رفق و نرمی می توان به دلها راه یافت و با لطف و آرامی مب توان عواطف و مشاعر را تعمیق بخشید نه بوسیله تندی و خشونت بیجا و نه بوسیله رسوا کردن خطاهای احتمالی که گاهی از روی جهل و گاهی از روی حسن نیت پیش می آید . که این شیوه راه به جای نخواهد بردبسیار اتفاق افتاده که می توان با رفق ومهربانی قلوبی را که آواره شده و متنفر شده اند الفت بخشید و به راه دین برگرداند و رفق و مهربانی بیشتر از خشونت و زجر و توبیخ و سرزنش موثر تر بوده و هست و با جدالی که احسن باشد می توان مخالف را به راه دین برگرداند بدون اینکه لازم باشد که خود را بر او تحمیل کنی و لازم نیست و بلکه گناه است که او را به ذلت و پستی بکشانی تا اینکه اطمینان قلبی به داعی پیدا کند و درک نماید . هدف داعی غالب شدن در جدال نیست بلکه می خواهد او را قلبا قانع ساخته واو را به حق برساند